طبق ماده 39 قانون کار :
مزد و مزایای کارگرانی که به صورت نیمه وقت و یا کمتر از ساعت قانونی تعیین شده به کار اشتغال دارند به نسبت ساعات کار انجام یافته محاسبه و پرداخت می شود
خلاصه پادکست :
یک خانم دکتر (متخصص ارتوپد) پس از ۱۰ سال همکاری با منشی خود (نصیری)، با شکایت او در اداره کار غافلگیر میشود. نصیری که تنها روزهای زوج و بهصورت نیمهوقت کار میکرد، با سوءاستفاده از نبودِ قرارداد کتبی و دستگاه ساعتزنی، ادعا میکند که کارمند تماموقت بوده است. او تقاضای مابهالتفاوت حقوق، عیدی و حق بیمه ۱۰ سال را میکند که مبلغ بسیار کلانی میشود. در جلسه اول، دکتر به پرداخت ۴۵ میلیون تومان محکوم میشود، اما با گرفتن وکیل و اعتراض به رأی، درخواست بازرسی محلی میدهد. وکیل با ارائه مدارک حضور دکتر در بیمارستان و شهادت همسایگان، دروغ منشی را فاش میکند. در نهایت، دکتر در حالی که از این تجربه تلخ شوکه شده، منشی جدیدی استخدام میکند. او این بار مصمم است که تمام ضوابط قانونی را از همان ابتدا رعایت کند تا دوباره در تله اعتماد بیجا نیفتد
نکته آموزشی :
در روابط کاری، «اعتماد» هرگز جایگزین «قرارداد» نمیشود؛ اثبات پرداخت حقوق و ساعت کار شرعاً و قانوناً بر عهده کارفرماست، لذا الزامی است که حتی برای همکاریهای کوتاه و دوستانه، قرارداد کتبی منعقد شده و تمامی پرداختها در قبال دریافت رسید رسمی یا از طریق حواله بانکیِ مستند انجام شود
