قرارداد کار موقت، توافقی است بین کارفرما و کارجو که بر اساس آن، کارجو برای انجام کاری مشخص و برای مدت زمانی محدود، استخدام می‌شود. این نوع قرارداد معمولاً برای پروژه‌های خاص، فصول کاری پرتقاضا، یا جایگزینی موقت نیروی غایب به کار می‌رود. در قرارداد کار موقت، تاریخ شروع و پایان کار به طور دقیق مشخص می‌شود و پس از اتمام مدت قرارداد، رابطه استخدامی خود به خود خاتمه می‌یابد، مگر اینکه طرفین بر تمدید آن توافق کنند. این قرارداد باید شامل جزئیاتی مانند شرح وظایف، ساعات کاری، حقوق و مزایا، و شرایط فسخ قرارداد باشد. قانون کار، ضوابط مشخصی را برای تنظیم این نوع قراردادها تعیین کرده تا از حقوق کارگران محافظت شود.